Σάββατο, 16 Μαρτίου 2013

Το λάθος μου (συνέχεια...)

Το λάθος μου ... είναι δικό μου...το δικό μου είσαι εσύ...εσύ δεν είσαι εγώ...αλλά εγώ θέλω εσένα.

Ο Σκοτεινός Χαρτ-αετός

Ο Σκοτεινός Χαρτ-αετός

Δεν έχεις φτερά...δεν έχεις αέρα...δεν έχεις ζωή...δεν έχεις τρέλα.
Υπάρχεις εκεί που σκοτώνει το βέλος
Πεθαίνεις εκεί που τελειώνει το τέλος
Και στο αδιέξοδο αυτό δεν έχεις το λόγο
Η πυξίδα χαλάει και σβήνει το δρόμο
Και πετάει μακριά και αρπάζει σημάδια
Το παρελθόν βασιλεύει στα δικά σου σκοτάδια
Ο αετός δεν σέρνεται στην αυλή της ψυχής σου
Ο καημός δεν πλένεται στην πηγή της ζωής σου
Στο σκοτάδι ένα φώς ποτέ δεν ζυγώνει
Από μια χαραμάδα το ποτέ δεν φυτρώνει
Ένα σχοινί είναι ικανό πολλές φορές στο λαιμό σου
Τον σκοτεινό χαρταετό να τραβήξει στον χαμένο καημό σου
Και πετάς σε άλλα ουράνια...όταν οι άλλοι χάνουν και αυτή τη ζωντάνια
Και στο σκοτάδι φυτρώνει μια νέα ζωή σου...τόσο φωτεινή όσο και η προηγούμενη πνοή σου.
Ο σκοτεινός χαρταετός περνάει από τη χαραμάδα
Και το φως ανάβει τη δική σου λαμπάδα
Δεν σβήνει ποτέ όσο το σκοτάδι υπάρχει
Έναν λόγο να ζεί το έχει ανάγκη

Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2013

Το Λαγουδάκι του Δικαστή Τζάκ...

Το Λαγουδάκι του Δικαστή Τζάκ...

Ήταν βράδυ...Προσπάθησα να ξεφυλλίσω κάποιες σελίδες από ένα θεατρικό βιβλίο, όπως κάνω κάθε μέρα. Αλλά με την κούραση αυτό είναι αδύνατο. Κλείνουν τα μάτια μου, και κοιμάμαι. Τα όνειρα δεν τα θυμάμαι ποτέ σχεδόν. Νόμιζα ότι δεν βλέπω. Μάλλον στέρεψαν και αυτά, όπως και η κάποτε καλή μου διάθεση να ονειρεύομαι, να ζώ, να ελπίζω, να προσμονώ κάτι καλύτερο, να προοδεύω. Το σκανασκέφτηκα. Μήν είσαι άδικος με τον εαυτό σου. Όλα αυτά τα ήθελες για μια ουσία, δεν ήταν ματαιοδοξία. Ποτέ. Τα μάτια ανοιγοκλείνουν. Προσπαθούσα να θυμηθώ το όνειρο, να κατευθύνω τον εαυτό μου να θυμηθεί το όνειρο το πρωί, χωρίς να ξυπνήσω και χάσω τις παραστάσεις. Ήταν βασανιστικό, αλλά και τόσο ωραίο. Είχε πλοκή, σασπένς, πρωτοβουλία...Κάτι που δεν έχω πλέον καθόλου στην καθημερινότητά μου...Γιατί όλα είναι κενά..Τόσο πολύ, που θα παραιτηθώ; Θα δείξει, λέω τις περισσότερες φορές, και η αναβλητικότητα αναβλύζει...
Η Δικαιοσύνη δεν κάνει μαγικά, Ευτύχιε...Δεν ζήτησα κάτι περισσότερο από το να αθωωθώ. Είμαι αθώος. Το καταλαβαίνεις; Σημασία δεν έχει τί πιστεύεις ότι είσαι, ούτε αν είσαι πραγματικά. Σημασία έχει η δικογραφία...τι λέει. Μα, η δικογραφία μιλάει, πατέρα Σωτήριε; Η δικογραφία μιλάει τη γλώσσα του Δικαστή. Η δικογραφία είναι φλύαρη. Ο Δικαστής είναι τυφλός. Τί γίνεται όταν ένας τυφλός μιλάει πολύ; Πατέρα Σωτήριε, εάν ένας τυφλός μιλάει στον εχθρό του, μπορεί να κινδυνεύει. Τότε χρειάζεται η έκτη αίσθηση, Ευτύχιε. Ο Δικαστής την έχει. Ο δικός μας Δικαστής; Ο δικός μας, Ευτύχιε, είναι ο Τζάκ, και όταν κάνει τα ταχυδακτυλουργικά του, τότε κανείς μας δεν ξέρει το αποτέλεσμα, αλλά είναι πάντα σοφό. Η Θεά Τύχη, το λαγουδάκι του Δικαστή Τζάκ. Ξέρεις το παρατσούκλι του, έτσι δεν είναι; Όχι, πατέρα Σωτήριε, νόμιζα ότι οι Δικαστές τα λένε όλα με το όνομά τους, και έχουν μόνο ένα όνομα. Μα, Ευτύχιε, ένα όνομα έχει και ο δικός μας Δικαστής, απλά είναι γραμμένο στον τάφο του...Όσο ζούσε είχε πολλά...αλλά σκοτώσαμε κάθε ανάμνησή του...Δεν θυμάσαι; Ξεχνάς τα όνειρά μας; Ας σε κρίνει ο Θεός Δικαστής, Ευτύχιε...μην έχεις εμπιστοσύνη στους επίγειους...

ΣΚΑΝΔΑΛΟ: Χαρίζουν φόρους 100 εκατ. ευρώ στην Τράπεζα Πειραιώς

peiraios«Η πραγματική γενναιοδωρία προς το μέλλον έγκειται στο να τα δίνουμε όλα στο παρόν», έλεγε συχνά...

ο νομπελίστας Γάλλος συγγραφέας Αλμπέρ Καμύ. Στην περίπτωση της κυβέρνησης και της Τράπεζας Πειραιώς η πραγματική γενναιοδωρία δεν έγκειται μόνο στο παρόν, αλλά στο παρελθόν και στο μέλλον.

Με μία σκανδαλώδη διάταξη την οποία αποκαλύπτει το www.koutipandoras.gr, η κυβέρνηση επιχειρεί να χαρίσει στην Τράπεζα Πειραιώς, φόρο ακίνητης περιουσίας που ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ. Σε μια περίοδο που μισθοί και συντάξεις οδηγούνται στην κλίνη του Προκρούστη και οι Έλληνες πολίτες καλούνται να σηκώσουν δυσβάσταχτα φορολογικά βάρη.

Η σκανδαλώδης διάταξη εντάχθηκε σε νομοσχέδιο που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής με τίτλο «Επενδυτικά εργαλεία ανάπτυξης παροχής πιστώσεων».

Συγκεκριμένα, όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου:

«Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 63Δ του ν. 3601/2007 στη βάση της αναλογικής εφαρμογής των διατάξεων που ήδη υπάρχουν και έχουν εφαρμοστεί με επιτυχία στο παρελθόν για τη συγχώνευση πιστωτικών ιδρυμάτων, δεδομένου ότι οι διαδικασίες εξυγίανσης των τραπεζών έχουν στενή ομοιότητα με συγχώνευση ή απόσχιση και απορρόφηση κλάδου (ων) πιστωτικού ιδρύματος.

Η ισχύς της διάταξης καλύπτει όλες τις μορφές εξυγίανσης πιστωτικού ιδρύματος από του χρόνου έναρξης ισχύος του άρθρου 63Δ, ώστε να λύσει χρονίζοντα προβλήματα στις εξυγιάνσεις των τραπεζών Proton, TT Bank και Αγροτικής καθώς και όσες πιθανώς θα γίνουν στο μέλλον».

Πιο απλά η εξαγορά της ΑΤΕ από την Πειραιώς, «βαφτίζεται» από την κυβέρνηση ως «συγχώνευση», προκειμένου η Τράπεζα Πειραιώς να μην πληρώσει καθόλου φόρο για τη μεταβίβαση της τεράστιας ακίνητης περιουσίας της ΑΤΕ. Ο ν. 2515/1997 που αφορά συγχωνεύσεις τραπεζικών ιδρυμάτων ορίζει ρητά ότι απαλλάσσονται από κάθε είδους φορολογία. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Τράπεζα Πειραιώς δεν θα καταβάλει στο ελληνικό δημόσιο φόρο που ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ.

Ακόμη μεγαλύτερο σκάνδαλο

Το σκάνδαλο της εξαγοράς της ΑΤΕ από την Πειραιώς, λαμβάνει ακόμη μεγαλύτερες διααστάσεις. Όπως είχε αποκαλύψει το HOT DOC, σε παλαιότερο τεύχος πως η ΑΤΕ εξαγοράστηκε από την Πειραιώς έναντι εξευτελιστικού τιμήματος που άγγιζε τα 95 εκατ. ευρώ. Όσο δηλαδή και ένα από τα ακίνητα της. Τι σημαίνει αυτο πρακτικά; Ότι η κυβέρνηση χαρίζει φόρους στην Τράπεζα Πειραιώς πολύ υψηλότερους από ότι την αγόρασε.

Το HOT DOC είχε αποκαλύψει επίσης και όλη τη μεθόδευση που ακολούθησε το πολιτικό σύστημα και η ΤτΕ προκειμένου να απαξιωθεί η ΑΤΕ και να ξεπουληθεί για ένα κομμάτι ψωμί.

Τα δωράκια όμως της κυβέρνησης προς την Τράπεζα Πειραιώς δεν έχουν τέλος. Με το ίδιο νομοσχέδιο καταργείται και ο Οργανισμός Προσωπικού της Αγροτικής Τράπεζας. Με την κατάργηση του Οργανισμού όμως καταργείται και το άρθρο 127, που προέβλεπε την καταβολή εισφορών στο Ταμείο Υγείας, το Εφάπαξ και τα ταμεία κύριας και επικουρικής σύνταξης.

Πιο απλά χαρίζονται στην Πειραιώς υποχρεώσεις απέναντι στους εργαζομένους και τους συνταξιούχους της ΑΤΕ, που θα έπρεπε κανονικά να αναληφθούν από την ίδια. Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση ποινικοποιεί τις οφειλές των απλών πολιτών από 5.000 ευρώ και πάνω.
                                                                                                             πηγή: koutipandoras.gr
                                                                                                                             directnews.gr

Οι Πλύστρες της Δικαιοσύνης

Οι Πλύστρες της Δικαιοσύνης

"Οι πλύστρες της δικαιοσύνης απαρτίζουν ένα μεγάλο πλυντήριο διαφθοράς, διαπλοκής και αδιαφάνειας, στο οποίο στροβιλίζονται το σέξ το χρήμα και η εξουσία...και ο μικρός πρίγκηπας Άνταμ μόλις γεννήθηκε αναστέναξε ..."μαμά βγήκα από την κοιλιά σου...είδα στο όνειρό μου ότι βγήκα από ένα πλυντήριο"...ποτέ δεν είναι αργά Άνταμ..."

Πριν λίγες ημέρες έγραψα αυτό το "ποίημα" φορτισμένος από ένα δικαστήριο...που πολύ περισσότερο όταν τελείωσα κατάλαβα ότι ήταν προδιαγεγραμμένο...κοινώς στημένο. 

Μετά από μέρες κατάλαβα ότι το πλυντήριο της δικαιοσύνης είναι εκσυγχρονισμένο...και στεγνώνει πολύ καλά τις "αμαρτίες του". Οι σύγχρονες πλύστρες απλά χρησιμοποιούν τη "σκάφη" σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις...αναλόγως την ιδιότητα του κατηγορουμένου, του πολιτικώς ενάγοντος...αναλόγως τις καταστάσεις, τις στιγμές, τις συγκυρίες.

Κάποτε έλεγα ότι ο δικαστής σέβεται ό,τι φοβάται...τώρα πλέον καταλαβαίνω ότι ο διεφθαρμένος δικαστής δεν έχει τίποτα να φοβηθεί, αφού θεωρεί εαυτόν παντοδύναμο. Όσοι φοβούνται -κατάλαβα- δεν είναι τόσο διεφθαρμένοι. Υπάρχει και η κατηγορία φυσικά των διαφθειρόμενων μέν, μη εισέτι διεφθαρμένων, και ανόητων άμα, δικαστών. Αυτοί μπορεί και ποτέ να μην καταλάβουν ότι πρέπει να φοβηθούν..


"Είναι τόσο ανίατη η περίπτωσή τους...που σκέφτεσαι, μικρέ Άνταμ, γιατί, ενώ έχεις παιχνίδι σου τη μικρή βομβίτσα που σου χάρησε η μικρή Φρίντα, ακόμη δεν απέκτησες φίλο έναν μικρό Βομβιστή...γιατί αυτά τα παιχνίδια δεν είναι για μικρά ή μεγάλα κοριτσάκια...Αχ μικρέ Άνταμ...αυτό το παιχνίδι τώρα αρχίζει...είσαι ακόμα μικρός...το πλυντήριο γυρίζει ακόμα...εσύ δεν θα στεγνώσεις ποτέ..."



ΦΙΛΙΚΑ

Σαν την προδοσία έξοδος εθελουσία


Σαν την προδοσία έξοδος εθελουσία
σαν το καντηλάκι μπαίνεις βγαίνεις στην ιθάκη
και ο δρόμος σκοτεινός, νοσηρός ο πηγεμός
και η προσευχή δεν πιάνει, να παρακαλάς να γιάνει
αχ Σεβάχ των οκτώ, του θανάτου η ώρα πήγε δώδεκα
ω εσύ Δαλιδά, το μυστικό μου το βρήκες
σαν το κατασπαραγμένο πόθο το δικό μου σωθικό το νιώθω
σαν την παραπεταμένη πίκρα τη δική μου σωτηρία ήπια
σταγόνα μίας ύπαρξης χωρίς ανάσα δεν σε ξεδιψάει
προσωπείο μιας μάσκας χωρίς χρώματα δεν σου κάνει
και στο βυθό του ωκεανού που διαλέξεις, έτσι νοητά χωρίς κύματα θα παλέψεις
και η θάλασσα αυτή είναι καταφύγιο της δικής σου αδυναμίας το κρυσφήγετο