Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Βλέφαρα αρματοφόρα


Κουβαλούσαν χρόνια πάθηση
αυτά τα βλέφαρα ήταν αρματοφόρα
που σκοτώνουν τη θέα όταν δεν αντέχουν
τη γύμνια των γειτονικών παθήσεων
κλείνουν μόνο, όταν εσωκλείουν τον πόνο
και στο σκίτσο τα χείλη αδυνατούν να φωνάξουν βοήθεια
φιγουράρουν και αυτά ερμητικά δεμένα
με ιστούς λαθυρίνθου που καταλήγουν σ'εσένα
κρατάς το κλειδί της ευτυχίας
μίας ακατανόητης αλληλουχίας
όταν τα μάτια μιλάνε με χρώμα
όταν τα δάκρυα μαυρίζουν στο κώμα
όταν η γραμμή ισιώνει στο σώμα
που φωνάζει υπάρχω ακόμα
και τα βλέφαρα φιλοξενούν μια θέα
της Θεάς που πιστεύει στο ψέμα
της δικής σου ιερόσυλης φύσης
στου ονείρου της αλλοπρόσαλης στύσης
που εκστασιάζει τη διαταγή της ηδονής
με το μαστίγιο της άκρατης προσμονής
στη φυλακή των ανίατων παραισθήσεων
στη διαφυγή των επικίνδυνων ψευδαισθήσεων
στο βλέμμα που σκοτώνει τα βλέφαρα
πριν παγιδεύσουν τη ματιά για τα μάτια σου μόνο
Αν σε αγάπησα, είναι γιατί έμαθα να αγαπάω τυφλός
Αν σε νοστάλγησα, είναι γιατί έμαθα να ξεχνάω το φως
Όταν χαμηλώσει το σκοτάδι, θα περπατήσω στα ίχνη
της δικής σου ανάμνησης
σε υπαίτια μέθη μιας ετεροβαρούς αυταπάρνησης
Θα σκοτώσω ό,τι απέμεινε με τα άρματα αυτού που απέγινε
Της καρδιάς μου τα μάτια που ανήκουν σε σένα πριν καταλάβω ότι προδώσαν εμένα
Που αγάπησα αυτό που με σκότωσε
Εσένα, μοναδική μου αγάπη
Εσένα, που ανήκεις στα λάθη

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Tο δημοσίευμα των New York Times για Προβόπουλο, Σάλλα και Λαυρεντιάδη

Εκτενές ρεπορτάζ για την εμπλοκή του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργου Προβόπουλου στο σκάνδαλο της Proton Bank...δημοσιεύουν οι New York Times.
Η εφημερίδα αναφέρεται στο πόρισμα του εισαγγελέα Καλούδη και στην πιθανότητα σύνταξης κατηγορητηρίου σε βάρος του διοικητή της ΤτΕ.
Ακόμα, φιλοξενεί συνέντευξη του ίδιου του κ. Προβόπουλου, στην οποία παρουσιάζει τη συμφωνία της Proton με την Τράπεζα Πειραιώς ως αναγκαίο ρίσκο, ενώ παρουσιάζει τους ισχυρισμούς του προσωρινά κρατούμενου, σήμερα, επιχειρηματία, Λαυρέντη Λαυρεντιάδη για το ρόλο του κεντρικού τραπεζίτη στην υπόθεση.

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Αιτία Θανάτου: Θανατηφόρα ζωή


Αδελφοσύνη ο Αδόλφος παραστράτησε
απεραντοσύνη, το πέρας αναστάτωσε
την τελειωμένη αίσθηση που μυρίζει θάνατο
που σφυρίζει το πέρας της επιβίβασης
πότε και αποβίβασης
εξαρτάται από το πέρας
αναρτάται στην απόσταση
κανείς στο ταξίδι δεν επιβιώνει
η αγχόνη εισιτήριο για ένα κατασκοπευτικό μαρτύριο
πληρώνεις για να σταματήσει ο πόνος
δωροδοκία πέριξ του θανάτου
πόσο γενναία η ζωή
να πληρώνει τον θάνατο
σε ταξίδι αθάνατο
στη μνήμη των γελώτων
στεφάνι των τεθνεώτων
να ζει κανείς
δεν σου φτάνει ο χρόνος
να συνεχίσεις το ρητό
τόσο ρηχό όσο και η ιστορία του
ο μικρός ναζί φυλακίστηκε
από την παρέκκλιση του σάπιου ονείρου
που τότε μύριζε θάνατο, τώρα ανήκει στο θάνατο
κατάκτηση θανατηφόρα, μικρού θανάτου
που παίζει με τους μικρούς Αδόλφους
πολλαπλασιάστηκαν από τον θάνατο
που γεννάει τον θάνατο
εκείνον που σκοτώνει τη θανατηφόρα γέννηση
στον αιώνα τον άπαντα, τον θανατηφόρο
ω τι αγαλλίαση, με τι εξοικείωση να μυρίζεις τον θάνατο
στην αυτοψία της αυτού διάδοσης
στη βιοψία που ανακάλυψε τους ιούς του
στη νεκροψία, που για πρώτη φορά αποκάλυψε την αιτία θανάτου:
θανατηφόρα ζωή

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Η διαθήκη των δακρύων


Στην προθήκη της μικρής βασίλισσας της ψυχής μου
της βιβλιοθήκης της απανταχού παρούσας στο κυνήγι της ζωής μου
σε αναζήτησα, πίσω από τη σκόνη που πολεμούσε με το χρόνο
σε αποθήκευσα, μέσα στη σκόνη που λύτρωνε τον πόνο
στην τζαμαρία σε ένα γυάλινο κόσμο
σε μια αβαρία να παλεύεις με το δρόμο
να προσπεράσεις τους διαβάτες
σε εφήμερους νυχτοβάτες
που κλέβουν τη συνήθειά σου
να είσαι συνομιλητής της νύχτας
του θηλυκού της πίκρας
στη χαρμόλυπη πρόβα ενός βιβλίου τραγικού
που τις σελίδες του δάνεισε σε έναν βιβλιοφάγο
ωσάν παμφάγο, εξόντωσε τους πρωταγωνιστές
οι ληστές της νυχτόβιας διαθήκης σου
Τετιμημένοι με το ύψιστο δώρο σου
με όρους αιώνιας αφοσίωσης
στην μετά θάνατον απερισκεψία σου
να θυμάσαι την πληγωμένη ατμόσφαιρα
της μικρής βασίλισσάς σου
που ερωτεύτηκες πλατωνικά
όταν προδόθηκες από την σαρκοβόρα μέλισσά σου
Αποκληρώνεις τη σκόνη που αναπνέεις
μέχρι την εξαύλωσή σου
και δοξάζεις ξανά την ταπεινή υποδούλωσή σου
στη διαθήκη αυτή ο πρωταγωνιστής είναι ο ξεχασμένος
κληροδόχος της αφ'υψηλού αδιαφορίας σου
στον ουρανό της γενναιόδωρης ευφορίας σου
στα βιβλία εκείνα που κοσμούν το απέραντο
το αχανές, το αόρατο άγγιγμά σου
σ'εκείνη τη σελίδα που η διαθήκη τίμησε την αγάπη
στο κενό φύλλο του έρωτα που τα δάκρυα
είχαν χώρο να κρυφτούν χωρίς να μουτζουρώσουν
την καταχνιά της ψυχής σου.
Αγάπη, σε θυμήθηκα όταν η διαθήκη τελείωσε
στην προθήκη ακόμα γράφει "σ'αγαπώ"