Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

Η απρόσμενη αρετή της αφέλειας ενός Ανώτατου Δικαστή


1. Είδηση-σοκ, ίσως και απίστευτη, ότι η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου υπέβαλε μήνυση κατά πολίτη.
2. Δεύτερη ανάγνωση: Η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου άσκησε το νόμιμο δικαίωμά της να απευθυνθεί στη Δικαιοσύνη.
3. Τρίτη ανάγνωση: Η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν υπέβαλε μήνυση κατά οιουδήποτε πολίτη, αλλά κατά Αναπληρωτή Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, δηλαδή κατά πολίτη, που δεν είναι αδύναμος, αλλά "ισχυρός".
4. Τέταρτη ανάγνωση: Η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δεν υπέβαλε μήνυση κατά οιουδήποτε Αναπληρωτή Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, αλλά κατά υποψήφιου Βουλευτή με το Ποτάμι, δηλαδή κατά πολίτη, όχι μόνον "ισχυρού", αλλά και δημοσίου προσώπου.
5. Πέμπτη ανάγνωση: Η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου ένιωσε και βίωσε ότι προσεβλήθη η τιμή και η υπόληψή της, τόσο ως πολίτη, όσο και ως δικαστικού λειτουργού, κατά τη δική της εκτίμηση.
6. Έκτη ανάγνωση: Η κ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου κατηγορήθηκε ότι παραβιάζει την ελευθερία της έκφρασης πολίτη, και δη ακαδημαϊκού, αφού πρώτα περιορίστηκε η δική της ελευθερία έκφρασης, πρωτίστως ως πολίτη, αλλά και ως "αντικομφορμιστικής" Προέδρου του Αρείου Πάγου, και πρώην Πρωθυπουργού, να απευθύνεται δηλαδή σε θεσμικά όργανα και να κοινωνεί τις σκέψεις και τις ανησυχίες της.
7. Έβδομη ανάγνωση: Αυτοί που άσκησαν εύλογη κριτική για την υποβολή εκ μέρους της μηνύσεως δεν έχουν, μέχρι σήμερα, στηλιτεύσει φαινόμενα διαφθοράς στον χώρο της Δικαιοσύνης, φαινόμενα σήψης και δυσωδίας, φαινόμενα που μολύνουν κάθε έννοια Δικαίου και Ηθικής;
8. Όγδοη ανάγνωση: Αυτοί που άσκησαν εύλογη κριτική για την υποβολή εκ μέρους της μηνύσεως δεν έχουν, μέχρι σήμερα, κινητοποιηθεί για την πάταξη φαινομένων πλυντηρίου αδικημάτων των γνωστών και μη εξαιρετέων;
9. Ένατη ανάγνωση: Η ελευθερία έκφρασης είναι κατάκτηση, είναι δίκαιο, είναι πολιτισμός.
10. Δέκατη ανάγνωση: Η υποβολή μηνύσεως από την κ. Πρόεδρο του Αρείου, ίσως είναι λάθος τακτική, σίγουρα, όμως, είναι ένδειξη Ανθρώπου και Λειτουργού που πάνω από όλα δεν θέτει το συμφέρον του, και την έξωθεν αναμενόμενη εικόνα μιας τέτοιας επιλογής, αλλά την Τιμή του, και την Υπόστασή του, όχι τόσο ως Προέδρου του Αρείου Πάγου, αλλά ως Προσωπικότητας.

Τελευταία ανάγνωση: Δεν υπάρχουν όρια στην ελευθερία έκφρασης, ούτε ακόμη και αυτής της Προέδρου του Αρείου Πάγου. Υπάρχουν όρια στον εκχυδαϊσμό και στην ψυχολογία της μάζας.

Αντί επιλόγου: Ας παραιτηθούν όσοι αρχειοθετούν το Δίκαιο, και όχι όσοι το διεκδικούν, ακόμη και με λάθος τρόπο.

 
 
Δημοσίευση σχολίου