Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Must red-read

Άρση απορρήτου επικοινωνιών (Ν. 2225/94) - Υπόθεση Noor1

287/2018 ΑΠ Ποινική Δικονομία. Άρση τηλεφωνικού απορρήτου. Αίτηση Eισαγγελέως κατά τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης (για τα εγκλήματα της λαθρεμπορίας από κοινού και κατ’εξακολούθηση, της εγκληματικής οργάνωσης, της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες κατ’επάγγελμα και κατά συνήθεια και της διακίνησης ναρκωτικών με τη μορφή της χρηματοδότησης) για άρση τηλεφωνικού απορρήτου κινητού που κατείχε παρανόμως κρατούμενος. Απόρριψη αιτήσεως από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών. Αναίρεση Εισαγγελέως κατά του απορριπτικού βουλεύματος. Λόγοι. Έλλειψη αιτιολογίας. Αναιτιολόγητο το απορριπτικό βούλευμα, καθ’όσον δεν εξηγείται για ποιο λόγο η συγκεκριμένη ανακριτική πράξη θα είναι ατελέσφορη και τα προκύπτοντα στοιχεία δεν θα είναι χρήσιμα για τη διάγνωση της υπόθεσης. Αναιρεί το υπ’αριθμ. 652/2017 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιώς για τον ως άνω λόγο. ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ …
Πρόσφατες αναρτήσεις

Ο Δρόμος της Επιβίωσης

Πάλι τα ίχνη από μία λεηλασία
εξατμίστηκαν σ'ένα παραθαλάσσιο παρανάλωμα
βγήκαν δύο σκιές από δύο σώματα
βουτηγμένα σε αρένα χρωμάτων
και το μωβ προπορευόταν σε αναπηρική απόσταση
Πάλι, στα ίδια φανάρια κοιτούσα την μικρή κυρία
με τα μεγάλα μάτια, να σέρνει διστακτικά τα χέρια της
και σαν ακουμπούσα τα δικά μου, από απόσταση,
σπαρακτικά το εγώ μου υπενθύμιζε
πως τόσο πολλή και ασήκωτη αξιοπρέπεια
χαραμίζεται σε χαμένες υπάρξεις
που πριν χαθούν μεσουρανούσαν
σε τυχαίες συνυπάρξεις του απροσδόκητου
Και πάλι, είτε ενάλια, είτε στην άσφαλτο
που καίει το μυαλό και το συναίσθημα
και πάλι, σ'εκείνο το όνειρο που δεν κάηκε ολοσχερώς
και αναγεννήθηκε προσποιούμενο το πεθαμένο
από τις πολεμοχαρείς τύψεις που το φύτρωναν
σκίρτησε λίγη αισιοδοξία να γυρίσει πίσω
στον φιλόξενο δρόμο της αθώας ύπαρξης
όταν το μόνο που προμήνυε το πονηρό
ήταν, και πάλι, ο δρόμος της επιβίωσης

Σώπασε θάλασσα

Ξανά και ξανά στροβιλίζω από έπαρση
που ήμουν ο μόνος επισκέπτης της λήθης
με ξέχασαν και οι τύψεις, ενάλιες επισκέπτριες
μιας πλημμύρας που φούντουνε με παράπονα
στερούμενη ακόμη και μιας υποτυπώδους σανίδας
σώπασε θάλασσα, επιφυλάσσομαι για το τελευταίο θύμα
συναιτερίστηκες και τον θάνατο και το πτώμα αθάνατο
σκορπώ στον ορίζοντα λίγη στάχτη
ποτέ δεν ήταν τέλεια μία ζωή σφηνωμένη με λάθη
φύσηξε στο μεταίχμιο μία δόση ελπίδας
πόσο αποτίμησες, χωρίς το απόβαρο, εκείνο το φως της αχτίδας
περισυνέλεξες τόσα ναυάγια στο διάβα της καταστροφής σου
μα τώρα απάνεμα κάποιος ζητά την υποθαλάσσια προσευχή σου
μην ξεβράσεις μόνο τα πτώματα, που ακόμη ημιζώντανα
τις κόγχες των ματιών προτάσσουν
άλλοτε προσποιούμενα πως υπνοβατούν
αδιαφορώντας για το πλήθος που φωνάζει
και άλλοτε κρατώντας την αναπνοή
σαν μάταια γαντζώνονται στην επιβίωση
από μία επιθανάτια ναυμαχία 

Αποκλειστικό: Η Επιθεώρηση Δικαστών στην υπηρεσία κακοποίησης ανηλίκων

1) Μα τέτοια υποκρισία ; Τελικά η Δικαιοσύνη έχει "τσίπα".
2) Ενδιαφέρεται η Επιθεώρηση Δικαστών και Δικαστηρίων, λόγω της ψυχολογίας της μάζας, αποκλειστικά για περιστατικά επώνυμων ή ανώνυμων καταγγελιών για κακοποίηση ανηλίκων; Δεν ενδιαφέρεται για περιστατικά κακοποίησης ηλικιωμένων, ενδοοικογενειακής βίας ή απειλής; Δεν ενδιαφέρεται για περιστατικά διαφθοράς, και δωροδοκίας; Τέτοια χρονικά τοποθετημένη (γενικώς και ειδικώς) επιλεκτική ευαισθησία;
3) Τελεί σε γνώση της Επιθεώρησης Δικαστών και Δικαστηρίων ο τρόπος λειτουργίας της Εισαγγελίας Ανηλίκων, και οι συνεχείς καταγγελίες για τον ανεπαρκή και αδιάφορο τρόπο αντιμετώπισης των περιστατικών κακοποίησης (σωματικής και ψυχολογικής) των ανηλίκων, και ομοίως των περιστατικών κατασκευασμένης κακοποίησης;


Ελεύθερος Σκοπευτής

Πως σου'πανε
πως η εξιλέωση
σταυρώθηκε σε κάδρο
πεταμένο με βελάκια
εκείνες τις ώρες
που ο έρωτας έδινε την ώθηση
σε χέρια νωχελικά
που άνοιγαν με ερωτηματικό
μια τρύπα στο βάθος της ανυπαρξίας σου
επιφορτίστηκες και την αγωνία
να βρει στόχο η προσποίηση
να λειάνει τον πόνο της προδοσίας
στα φτερά του άσφαιρου όπλου σου
οπλίστηκε και η απληστία
ποιος στόχος ήρθε κοντύτερα
στο σ'αγαπώ ή σε σκοτώνω με μανία
πιο πολύ, ήμουν ελεύθερος σκοπευτής
μετά θάνατον, αιτία θανάτου, της αγάπης
σε απροσδιόριστο μέλλον ίσως επανέλθω σαν σφαίρα
ενδεχομένως με δόλο, αλλά τουλάχιστον θα σε έχω σκοτώσει

Ψυχική οδύνη

Αυτό, μου έλειπε για το τέλος
ενθυλάκωσα λίγη αντοχή
να δώσω μία παράταση
στην απελπισία
αυτή, η κίνηση
έχει δική της ιεροτελεστία
κινηματογράφησα τη στιγμή
κάποιες λεπτομέρειες έμειναν για το τέλος
αυτοσχεδιασμός, μπορεί και τετριμμένος
μια νοσταλγία, ένα κάτι σαν να το εμποδίζει
καν΄το έτσι σαν να ήτανε παιχνίδι
σαν στροβιλίζουν μέσα σου οι τύψεις
τα παράπονα να σκίζουν την σάρκα
τα μάτια να ζητάνε βοήθεια
να μείνουν ανοικτά να θυμούνται
και η ώρα τόσο καθυστερημένη
και ο χρόνος, καμία σημασία
κι αν το πούνε ψυχική οδύνη
εσύ σκότωσες την σκοτοδίνη

Αιτία θανάτου

Πόση μοναξιά
ν'αντέξει ένας ετοιμοθάνατος
και πόση ευλυγισία
να χωρέσει στην προσποίηση
και πως τα μάτια ν'αλληθωρίσουν
την επόμενη κίνηση
μάταιη και αυτή η νύχτα
να μαζεύει πενταροδεκάρες
από τα πατώματα
γαντζώθηκε σαν επαίτης
στα τελευταία χαρακώματα
πάνοπλη με τα κλάματα να προεξέχουν
κάτι σαν αντίφαση
και το μαχαίρι προσγειώθηκε
στον συνήθη ύποπτο
πάντα κάτι τέτοιες ώρες
σκότωνες την ελπίδα σου
πόση κατάθλιψη ν'αντέξει
ένας γενναίος άνθρωπος
και ποια αιτία θανάτου
να πιστοποιήσει πόσο αγάπησε
αφού πέθανε από γνήσιο έρωτα

Εξαιρετέα Δικαιοσύνη

Επιτραπέζιε στρατοδίκη
μπροστά σου παρουσιάζομαι
ρίχνοντας τα ζάρια για μία αποφυλάκιση
και η τύχη μου, δική σου ενθυλάκωση
μου κόστισε ακριβά να κηρυχθώ αθώος
έστω κι εάν η ενοχή κολλάει
στα υπόλοιπα φύλλα της τράπουλας
σε αυτό το απόσπασμα στήθηκε η αλήθεια
και τα στρατιωτάκια πυροβόλησαν την ελπίδα
δεν υπάρχουν Δικαστές στην λήθη της δικτατορίας σου
κηδεμόνευσες και τη διαφθορά, ξετσίπωτη από ήθος
για ποιο φιλότιμο αποφάνθηκες χωρίς τύψεις ίχνος
αποκοιμήθηκε και η τύφλωση, απόηχος του ειθισμένου
οι διατάξεις στρατοπέδευσαν στην πλευρά του ηττημένου
επιδερμικά άγγιξαν μια ψυχή που ψυχορραγούσε
την σκότωσαν με λέξη που στο αίμα κυλούσε
σαν έλαβες την εντολή τρεις σφαίρες να δώσεις
μη λησμονείς ότι στην ετυμηγορία
τη δικαίωση μπορείς να λυτρώσεις
εξαιρετέα από ένα παράπονο
που ήσουν τυφλή και με δόσεις

Μάρτυρας δημοσίου συμφέροντος VS Προστατευόμενος Μάρτυρας

NOVARTIS-GATE...

Στην υπόθεση Novartis-Gate, σε περίπτωση που η Εισαγγελέας Εγκλημάτων Διαφθοράς, κ. Ελένη Τουλουπάκη, χαρακτήρισε με Πράξη της ως μάρτυρες δημοσίου συμφέροντος τους τρεις (3) μάρτυρες, τότε χρειαζόταν οπωσδήποτε έγκριση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Εποπτεύοντος του έργου των Εισαγγελέων Διαφθοράς, κ. Δημήτριου Παπαγεωργίου.
Σε περίπτωση, όμως, που για τους εν λόγω τρεις (3) ουσιώδεις μάρτυρες απλώς λήφθηκαν μέτρα για την αποτελεσματική προστασία τους από πιθανή εκδίκηση ή εκφοβισμό, ως φυσικών προσώπων που κατά το άρθρο 187Β του Ποινικού Κώδικα βοήθησαν στην αποκάλυψη εγκληματικών δραστηριοτήτων (μέτρα επιείκειας), τότε εφαρμογής τυγχάνουν οι διατάξεις των παρ. 1-5 Ν. 2928/2001, και συνεπώς η λήψη των μέτρων διατάσσεται με αιτιολογημένη διάταξη του Εισαγγελέα Πρωτοδικών ή του Εισαγγελέα Εγκλημάτων Διαφθοράς, χωρίς έγκριση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Για την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης απαιτείται η διενέργεια εισαγγελικής έρευνας για το

Υποθαλάσσια τραύματα

Προσωπικά σου λέω
παραδόθηκα
σχοινοτενής σ'ένα μετέωρο γκρίζο
σύννεφα παντού
τα μάτια μου έβγαζαν ασπίδα
περισυνέλεξα λίγα τραύματα
προσεταιρίστηκα την ελπίδα
πολλά κομμάτια για το τίποτα
σε μία χαώδη μαύρη νύχτα
πολλές προσευχές δίγλωσσες
να σου χαράζουν στο κενό την πυξίδα
σισύφειο ταξίδι η επιστροφή
ποιος είπε ότι η θάλασσα
δεν πνίγει τους ναυαγούς της
απ'αυτήν την αγάπη θησαύρισα
τους πόνους και τις ατραπούς της

σαν πολλά υποθαλάσσια τραύματα
να μας τα λες και να μην επιπλέουν
μήπως οι αναμνήσεις πνίγονται
στα νερά τ'αβαθή παραπαίουν;
θυμήθηκα πάει να πει πως κάτι υπήρξε
μήπως θυμάσαι εκείνα τα καλοκαίρια
αν υπήρξαν
πόσος ήλιος έσταζε πάνω στα μπρατσάκια
που δεν κολυμπούσαν ασυνόδευτα;
και τα ενήλια βλέμματα έσταζαν τον πνιγμό μας
θυμήθηκα πως σε κρατούσα μετέωρη, άρα υπήρξες