Ερπετού το δηλητήριο...

Στου ζωσμένου ερπετού το δηλητήριο
δεν υπήρχε γυρισμός και εισιτήριο
η ελευθερία ήταν βαπτισμένη σε άμμο
τόσο κινούμενη σαν γλάρο
και παντού θάλασσα...μη μου φωνάζεις
αν σε βούλιαξα είναι γιατί πνιγόμουν στη στεριά.
Θεοί και δαίμονες τι κι αν υπάρχουν
τόσο σκοτάδι είναι αυτόφωτο
και όταν τα μάτια ακούνε τον αέρα
είναι γιατί βλέπεις πέρα για πέρα
Μία κραυγή είναι αρκετή να σιωπήσεις
για μία ζωή κρατάς αναμνήσεις
Ερπετό πετούμενο σαν τη χελώνα
είναι σαν να σε τρύπησε βελούδινι βελόνα.
Και το αίμα στάζει μέσα σου...