Εμβατήριο
Η ανελαστική ματαιότης
υποδαύλιζε
την ελπίδα για μια ζωή
Που και που επέτρεπε
λίγες δόσεις
από ευκάλυπτο
Να μη γίνει αβίωτος
ο πόνος της συνήθειας
Σε κάποια διαλείμματα
προσποιητής κανονικότητας
πλάστηκε ένα όνειρο
μετά θάνατον
στο χάσμα του
"Είδαν καλά τα μάτια μου;"
Σκεπασμένο το πτώμα
από τόσες κακουχίες
Απήγγειλε τη διαθήκη του:
Ανήκω στη θάλασσα
Καθαρτήριο ψυχών και σωμάτων
Το εμβατήριο σίγησε
Δεν ήμασταν ήρωες
Σε αυτή τη ζωή των δειλών κυμάτων
Κι ας αγαπήσαμε τους ωκεανούς
Στα όνειρά μας
