Εμβατήριο
Η ανελαστική ματαιότης
υποδαύλιζε
την ελπίδα για μια ζωή
Που και που επέτρεπε
λίγες δόσεις
από ευκάλυπτο
Να μη γίνει αβίωτος
ο πόνος της συνήθειας
Σε κάποια διαλείμματα
προσποιητής κανονικότητας
πλάστηκε ένα όνειρο
μετά θάνατον
στο χάσμα του
"Είδαν καλά τα μάτια μου;"
Σκεπασμένο το πτώμα
από τόσες κακουχίες
Απήγγειλε τη διαθήκη του:
Ανήκω στη θάλασσα
Καθαρτήριο ψυχών και σωμάτων
Το εμβατήριο σίγησε
Δεν ήμασταν ήρωες
Σε αυτή τη ζωή των δειλών κυμάτων
Κι ας αγαπήσαμε τους ωκεανούς
Στα όνειρά μας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου