Στ'αλήθεια, το βράδυ περίμενες
πως η νύχτα δεν ερωτοτροπεί μαζί του
γιατί τέτοια λύσσα μετά τα μεσάνυχτα
ν'ανοίξεις λογαριασμούς με το σκοτάδι
το ήξερα, περίπατο διάβαινες
που να'ξερες τα ταξίδια καταλήγουν στον Άδη
η γάτα απέναντι, τα νύχια στη θέση τους
η όρεξη για ζωή γαντζώνεται
σ'ένα θύραμα αθέατο από πάθη
ανίερο, σκοτεινό μονοπάτι επέλεξες
για ομπρέλα στο μαύρο
σαν μου θύμησες το δικό μου πεπρωμένο
και οι θύμησες αρπάξαν ένα αύριο
για θυσία στην ακατόρθωτη τύψη
μα υπάρχω γιατί σε πρόδωσα
εξαφανίσου, εάν μ'αγάπησες, ένα βράδυ
