Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Το τρένο των στάσεων


Απύθμενη ασθμαίνει για το τέλος
να γευτεί ένα κομμάτι αλήθειας
στην τόση υποκρισία
στην τόση κακότητα
στην τόση κυνικότητα
με μία ακατανόητη κινητικότητα
το τρένο συνεχίζει την πορεία
σε μία ανεξήγητη αλληγορία
με μία αναπόδραστη ολιγωρία
το τελευταίο βαγόνι ακολουθεί
δεμένο στην ιστορία της
γραμμένη για επιβάτες
κάθε στάση διαφορετικοί
περαστικοί
απαρηγόρητοι
διαβάτες χωρίς σκέψη
χωρίς λογική
χωρίς προορισμό
απύθμενες σκέψεις
που περπατάνε όπως τα σύννεφα
αλόγιστα, άλογα, αλάθητα
με έναν νοητό προορισμό
να χαθούν στο τρένο
της επόμενης αγάπης
που σέρνει το τελευταίο βαγόνι
και ίσως βρεθείς σε αυτό
απαγχονισμένος από την έλλειψη της θέας
των αθέατων αναστάσεων
των στάσεων, των θεαματικών τάσεων,
των ευνουχισμένων αποστάσεων
αλησμόνητων ανατάσεων
το τρένο έκαψε τη στάση
που προσπέρασες
όταν γέρασες
και πριν ζήσεις
γρύφο μη λύσεις
ο συρμός σέρνει
το μέσα σου σέρνεται
Δημοσίευση σχολίου