Παρασκευή, 27 Ιουνίου 2014

Σκορπάω θάνατο


Έβλεπα μέσα στη θάλασσα
των ματιών σου, που ξεχείλιζαν

να μην μπορείς να φωνάξεις
να κοιτάξεις κατάματα τον τρόμο

να πεις ότι νίκησες
να κομματιάσεις τον βιασμό

εκβιάζεις το συναίσθημα
να πνίξεις τον θυμό σου

φύγε, από εδώ
δεν φιλοξενώ πόνο

έγινα πόνος
και σκορπάω θάνατο

σε δεσμό αθάνατο
πολεμάω τη νύχτα

εσύ, σκέψη, ξενύχτησε
στη θέση του φόβου

ένα βράδυ έφτανε
να πνιγείς από δάκρυ

όσα τη μέρα έζησες
πόσο πουλάνε τη νάρκη

απ'άκρη σ'άκρη
βίασες και το τελευταίο σου δάκρυ

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2014

Ασπρόμαυρο


Μου ζήτησες μία ταυτότητα
Σου έδωσα την εικόνα μου
ασπρόμαυρη και αυτή
Σου δάνεισα τα στοιχεία μου
Μου ζήτησες να πουλήσω την ψυχή μου
ασπρόμαυρη και αυτή
Τι να πουλήσω στο διάβολο
ασπρόμαυρος και αυτός
πως να νικήσω το άλογο
ασπρόμαυρο και αυτό
σε απόχρωση μωβ
Πότε πενθεί η μέρα της νίκης των τεθνεώτων
σε παραμάγαζο γελώτων και ορυμαγδών
χαρμόλυπη και αυτή
Εάν συμπέσει το τρισάγιο
τη μέρα του ψυχοσάββατου
πως με ξένα κόλλυβα μνημόσυνο θα κάνω
με ταυτότητα προσωρινή, νεκρού ή ζώντος
ασπρόμαυρου και αυτού
μετά θάνατον, ή και όχι

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Αεράκι της νύχτας


Δεν αντιστεκόσουν στον άνεμο
άνομο αεράκι της νύχτας
πέρα δώθε βασανιζόσουν
στο λυγμό της νύστας
μα, τα ματάκια σου
βεγγαλικά στο σκότος της λύσσας
Γιατί αέρα βανδαλίζεις τα σύννεφα
να στάξουν αίμα από δάκρυ
γιατί επωφελείσαι της αδύναμης
του χρόνου τη στάχτη
αν πέσω, θα πάρεις δύναμη
από γενναίο αντάρτη
Αντιστέκομαι στην αγάπη σου
τη νύχτα που παραπαίω
από αγέρωχο έρωτα
αέρα γινάτι
για πόσο θα προσποιούμαι
τη θάλασσα, που κατασπαράσσει τα λάθη
αλί, στην αλήθωρη, αλησμόνητη αγάπη
στον άνεμο ξεχωρίζουν μίση και πάθη

Κυριακή, 8 Ιουνίου 2014

Γύρω γύρω όλοι...


Ήσουν αργός, βραδυκίνητος
δεν κουραζόσουν
από την αέναη δοκιμασία
σε μια βραδυφλεγή ασυμμετρία
Δόθηκε το σύνθημα
ανοίκειο το παρασύνθημα
έμεινες απ'έξω
χωρίς φτερά, αλλά πετούσες
χωρίς θέση, αλλά έστεκες
Γύρω γύρω όλοι
στη μέση η αθώα ψυχή σου
παρεξηγήθηκε η απάθειά σου
κυκλώθηκες από τα μάτια των τρωκτικών
να τσουρουφλίσουν τη σάρκα σου
παραχωρείς την ανηθικότητα της στιγμής
ποτέ δε λησμονείς
να καθίσεις σε θρόνο
από φόνο ψυχής
σαν να σκοτώνεις τη γαλαζοαίματη φύση σου

Δευτέρα, 2 Ιουνίου 2014

Περί έρωτος και άλλων δαιμονίων


Λησμονώ
Λησμόνησα
Λησμονημένος
Αλάνθαστη η λήθη
των πεπραγμένων
αιωνόβιων στιγμών
των ακατέργαστων εραστών
να κατεργάζονται
περί έρωτος, και άλλων δαιμονίων
στην ξεχασμένη επίστρωση του φιλιού
σαν από απέναντι απ'ένα καταρράκτη
που καταράστηκε το απέναντι
να μη γίνει δάκρυ
παρά φιλί χωρισμένο από νερό λησμονημένο
δύο αθώων ψυχών
που συναντήθηκαν ενήλικες σε κόσμο αξέχαστο
σε επίγειο ουρανό, εχθρικό και αγέλαστο
μα δε λησμονώ το σ'αγαπώ να στερέψω από γέλωτα
μα τι να σου πω δαιμονισμένος, ξανά, από έρωτα