Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Ο εκδότης, ο Quasi Modo κυπατζής, η μαρκορά και ένα πλοίο με θύματα


-Εκδότης: Κυρία Μαρκορά, υποκλίνομαι στην μεγαλειότητά Σας. Σας ευχαριστώ πολύ για τις υπηρεσίες Σας. Πως μπορώ να τις αποτιμήσω σε βιβλιοθήκες;
-Μαρκορά: Λέγε με, Ντένυ, είμαι η Πρόεδρος όλων των απανταχού διεφθαρμένων. Πες στο μεγάλο αφεντικό, ότι δεν αρκούν αυτά τα βιβλία για το θεατρικό έργο που ετοιμάζω. Πολλοί πρωταγωνιστές, σκηνικά, φώτα, σκοτάδι, Noor, λοιμώδη, στημένα...Πως να το κάνουμε, δεν είμαι μόνη. Κάνω ό,τι μπορώ για το επιθυμητό αποτέλεσμα.
-Quasi Modo: Άκουσα, είναι λίγο σκληρή η παρολίγον 70χρονη βιβλιοφάγος...Εμείς τηγανίζουμε και ψάρια...Δεν μπορώ να σου μιλήσω άλλο, είμαι υπό καθεστώς ανοικτής ακρόασης από επίδοξους δεσμοφύλακές μας.
-Εκδότης: Μεγάλε δάσκαλε, το μεγάλο αφεντικό επιθυμεί όπως εκφράσει τις ευχαριστίες του για τη μεταφορά του υλικού στον Ηγέτη. Ο μεγάλος Παπάς υποδέχεται τον Άγγελο στο Κατώφλι του Οίκου των Αυρηλίου...
-Μαρκορά: Πες στη Μιμή πως αντιδρούν κάποιοι κομπάρσοι. Ο χρόνος δεν επαρκεί και το έργο τελειώνει. Δεν θα μπω εγώ φυλακή για μία καμπούρα...
-Quasi Modo: Πες της, όλα είναι εξασφαλισμένα, έχουμε και την ανάλογη κάλυψη από άλλους εκδότες...Το έργο πλασάρεται στα βιβλιοπωλεία, και θα κάνει best-seller.
-Εκδότης: Δεν ήξερα ότι υπάρχει ελευθερία του τύπου σε αυτή τη χώρα. Πρέπει να χτυπηθεί ο Ηγέτης και τα Καντόνια που αντιδρούν. Σε αυτή τη χώρα, ένας είναι ο Ηγέτης, ο Εσκομπάρ που πληρώνει. Εφτά τάφοι για ένα πτώμα που δεν ξέβρασε η θάλασσα.
-Φωνή απ'το υπερπέραν: Σας άκουγα, και νόμιζα πως ήταν βουβή ταινία. Ακούγονταν μόνο κάτι τακούνια, το ένα σταμάτησε στο λαιμό ενός σκύλου με φίμοτρο.
Δημοσίευση σχολίου