Τρίτη 2 Νοεμβρίου 2021

Κατά θλίψη

 


Θα ήθελα να ευχαριστήσω
όλους όσους με πίστεψαν
Αυτό ομολόγησε η υποκρισία
ζωσμένη με τύψεις συνειδήσεως
Πλέον με άσπρα μαλιά
παραταγμένα δίπλα σε γκρίζα σύννεφα
λίγες τούφες σοφίας
πότε χτενισμένα αριστερά
πότε δεξιά
ποτέ κεντρώα
των άκρων σαν ήταν
ρούφηξε το μαλλί της γριάς
Μια επικούρεια
κατά κίνησιν ηδονή
να την γλιτώσει
από την καχυποψία
Και τότε βγήκε παραπονούμενη
η ανηδονία
-περίεργο απ' τη φύση της-
χτυπώντας προσοχή στην υπεροψία
Περίεργες σκέψεις
αυτό το φθινόπωρο αιχμαλωσίας
Κάτι είναι κι ' αυτό
Η θλίψη κατά πάντων
νοητών κι ' ανιάτων

Βρυκόλακας

 

 
"Αύριο ξημερώνει μια άλλη μέρα"
Σήμερα εκδικήθηκα το αύριο
Άλλαξα την ώρα
Προσποιήθηκα τους δείκτες
Άγγιξα την τελειότητα του χρόνου
Σαν τράπουλα ξεφύλλισα τα δευτερόλεπτα
"Θα επιβιώσω"
ψιθύρισε η ερεβώδης νύχτα
στο κάτω κάτω δεν ήμουν βρυκόλακας
Μοναχά, μονάχος, έπινα λίγο αίμα
από τα πτώματα
Πότε δεν σκότωσα, όμως, την αγάπη μας

Σάββατο 30 Οκτωβρίου 2021

Πόσο ουρανό ν' αποστάξω απ' τα μέσα μου

 


Είχε ήλιο με δόντια
άστραφτε η περιέργεια
για ένα ταξίδι στο σύμπαν
Ψάθινα τα όνειρα
αντιηλιακές οι ακτίνες φωτός
Κάηκα από τα εγκαύματα
της μονωτικής εξαΰλωσης
Τόσες θυσίες
γι' αυτή την Ιφιγένεια
γιατί η ζωή να' ναι σε δυσμένεια
Πόσο ουρανό
ν' αποστάξω απ' τα μέσα μου

Παρασκευή 22 Οκτωβρίου 2021

Χωρίς Όνομα

 


Χωρίς όνομα 
 
 
Αγάπη μου,
Το προπατορικό αμάρτημα
έμεινε στην ιστορία
από θεία έμπνευση
Εσύ, δεν γεννήθηκες
για επίγεια λάθη
Λίγα χώματα
ήταν έμπλεα υδρατμών
μίας ζωής αχνισμένης
από πάθη
Ο ασκός του θυμού σου
χάθηκε στο μνήμα της μνήμης σου
Από μία ανάμνηση,
φυλακισμένη επισκέπτρια της λήθης
δέξου λίγα κυκλάμινα
και ανταπόδωσε με άσπρες τουλίπες

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2021

Παραμυθία η (ή) Πυθία

 


Παραμυθία η (ή) Πυθία 
 
 
Έρχονται στιγμές
που τα θεμέλια της ψυχής
αγωνιούν για την ευκαμψία τους
Από έναν χρόνο εργολάβο
αναμένουν την επιτοίχια υποδούλωση
Κλεισμένα αυτά τα μάτια
περικλείοντας με ψύχρα
τα μονωτικά υλικά
έρχεται εκείνη η ώρα
η σεισμογενής
που καταρρέει
-ρέουν τα άκαμπτα κλάματα-
στο εξ ων συνετέθη
Αναλογιζόμενα την αποστολή τους
έκλεισαν για πάντα μέσα τους
μία κατήγορο θλίψη
Αυτή πρότεινε την απαλλαγή τους
λόγω αμφιβολιών
του τόσο άκρατου πόνου
Και ζήσαν οι τύψεις με τα παράπονα
καλύτερα ενταφιασμένα στην λήθη

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2021

Κραχ στο μπαλόνι (Αερόστατος πόνος)


 

 

Αποφάσισα να σου γράψω

να κάνω κομμάτια τις λέξεις

και να φτάσω στην επανασύνθεση

Θυμάμαι όταν μου'πες

ότι η μέλισσα εξαφανίστηκε

αλλά το φτερούγισμά της

ανατίναξε ένα κραχ στην καρδιά μου

Αναρωτήθηκα εάν η ανάμνηση

ήταν απόρροια της λήθης

ή της επανάληψής της

Κουρδιστό σαν ήμουν 

άθυρμα της τύχης

αφοσιώθηκα στα μπαλόνια

που έσταζαν τον αέρα της απελευθέρωσης

Ήμουν μετέωρος, ένα παιχνίδι της τύχης

δοσμένο από τα παιδικά σου μάτια

γαντζωμένο στην ελπίδα του επουράνιου

Αερόστατος ο πόνος, σε στατική επανάληψη 

Αν το γράμμα αυτό φτάσει σ'εσένα

άφησε μου ένα ίχνος έκρηξης

Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2021

Χιονάνθρωπος εγωισμός (Μη μου κλέβεις το μη)

 


Χιονάνθρωπος εγωισμός 
 
 
Έκανα αναδρομή
σε έτη δίσεκτα
και χαώδη
Έπιασα κουβέντα
με τον Οκτώβριο
Μη μου κλέβεις το μη
Έτσι έμαθα στραβά να επιβιώνω
Πετάχτηκε ο Αύγουστος
παράπονα ξεχείλισαν
από την έλλειψη
των φθινοπωρινών σταγόνων αλληγορίας
Φτάσαμε στον χειμώνα
και ο χιονάνθρωπος εγωισμός
άστραψε λιώνοντας από τον πόνο
της αιχμαλωσίας
Σας κοιτώ στα μάτια
κουκλοθέατρο σκιών και παντομιμάτων
Σε αυτό τον αγώνα
όλα τα έγχορδα όργανα
επιτάσσονται να λύσουν τον γόρδιο δεσμό μας
Σας εκλιπαρώ, πνεύστε λίγο άνεμο
σε αυτή την κρύα νύχτα των καταραμένων

Το τελευταίο αντίο

 


Το τελευταίο αντίο 
 
 
Μέτρησα τις πιθανότητες
τους έδωσα μια σπίθα ελπίδας
πυρομανής η διάθεση για ζωή
στο έρεβος ενός ακατάπαυστου πένθους
χάθηκαν τα χρόνια που τα χαμόγελα
αγκαλιάζονταν χέρι χέρι με την αισιοδοξία
και λαμπύριζαν οι φρούδες ελπίδες
σήμερα δέχθηκα τηλεφώνημα
από το προορισμένο καταφύγιο
ακύρωσε την πτήση
την ώρα την άφιξη
το στεφάνι για το τελευταίο ταξίδι
επενέβη ο Θεός, μάλλον η ψευδαίσθησή του
Επίταξε να είναι πολεμοχαρείς οι τύψεις
Πάντα με βασάνιζε, ο τιμωρός Άγιος
Ίσως και αυτή τη φορά
βάλει το χεράκι του
να μην κοπεί το σχοινί απ' τα βράχια
Πάντα θα είναι χαραγμένο όμως
ένα όνομα σ' αυτές τις πλαγιές,
ένα σύνθημα για το υπερπέραν:
Ο πόνος νικήθηκε από την δειλία

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2021

Μονοθεματική ιδεοψυχαναγκαστική νεύρωση


 

 

Πήραν θέση τα διλήμματα

ενταφιασμένα σε άμωμη σύλληψη

παγιδευμένα σε γεννητούρια μιας νέας ιδέας

Τρυφερά προσπάθησαν να παίξουν τον ρόλο

της γκουβερνάντας δίδυμων ψυχών

που πελέκιζαν τα σωθικά

ενός ημιθανούς πνευματικού νάνου

Και προέταξα τα στήθη 

στο μάταιο αυτής της σκευωρίας

Παραταχθείτε άοπλες

οι τύψεις

τα παράπονα

-ουδέτερα, σε μεροληπτικό έδαφος-

οι δίφθογγες λέξεις

τα φωνήεντα αυτής της λυτρωτικής συμφωνίας

οι δίγλωσσες σκέψεις

-οι μονοθεματικές-

ζήτησαν έλεος από την ιδεοψυχαναγκαστική νεύρωσή σου

Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2021

Μνησικακία


 
 
Σε ελάχιστα λεπτά
τρία σ' αγαπώ
πέντε γράμματα
χτυποκαρδιωμένα
από τον φόβο της εγκατάλειψης
και ο ήχος απάγγειλε την σιωπή του.
Σωριάστηκες
με την πάντα κρατούσα υπερηφάνια
που θύμωνες πάντα σαν την αποκαλούσαν
αξιοπρέπεια
γιατί ποτέ δεν ήσουν των τετριμμένων
μοναχικός διαβάτης περιοδεύων
στα αζήτητα
Πλέον ήσουν επιβάτης με ταυτότητα.
Όταν πλησίασες στην μοιραία στάση
σου βάζαν λουλουδάκια
και επιγραφές "θα μείνεις πάντα κοντά μας"
Μα τα πτώματα, τι να ξέρουν από μνησικακία;
Από μνήμης, μόνο, αποστήθιζαν κάποιους ύμνους μετάνοιας

Σάββατο 28 Αυγούστου 2021

Μονωτικά τραύματα

 


 

Ήμουν βροχή

καταβρόχθιζαν τις σταγόνες μου

Ήμουν πέτρα

Λάξευαν στην επιδερμίδα μου

Ήμουν φως

Μαύρισε ο ουρανός εντός μου

Και να που τώρα

προβιβάστηκα

με βαθμολογητές

την λογική και την ευαισθησία

επουράνιος

άθραυστος

μονωτικό υλικό

κάποιας θύμησας

που λυσσασμένη εφορμεί

στον κατακλυσμό μου

Από τα κενά

αναδύθηκε ο προορισμός μου:

Να πλημμυρίζουν με δόσεις

τα τραύματα

Must red-read

Ακαταδίωκτο δημοσίων υπαλλήλων και μελών Δικηγορικών Συλλόγων

  27/2023 ΑΠ (Α` ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ) Αστικώς ανεύθυνο δημοσίων υπαλλήλων. Περιλαμβάνει και την ευθύνη αυτών από προσβολές της προσωπικότ...