Εγωισμός

Τι ν'αντέξεις, σε εφήμερες έξεις
προκαλούν οι διαλέξεις
με το εγώ
προσιτή και η μίμηση
σε καιρού απομίμηση
και το κρύο παγώνει την προσποίηση
πόσο θα καθυστερήσει η ίαση
Τα μάτια θαμπώνουν
τα χείλη πεισμώνουν
ο εγωισμός το μοναδικό σου καταφύγιο
ενάρετο δώρο, και επίγειο
όταν τα κλάμματα ντύνουν τη λίμνη
σε ένα κύμα που ανατάραξε τη μήνη
μα ποτέ δεν κυλούν, δεν ξεδίνουν, δεν νοσταλγούν
τα κλάμματα δεν τρέχουν στους δειλούς
τα κλάμματα είναι για γενναίους ναυαγούς
χωρίς πυξίδα στις απελπισμένες ατραπούς
μη πιστεύεις τους Δαναούς
η Ατλαντίδα ζούσε στους επίγειους καιρούς
ο εγωισμός πεθαίνει στο βυθό της αμαρτίας
μιας κατά κίνησιν αλληλουχίας
μιας ηδονιστικής λαγνείας
και τα κλάμματα περιφρουρούν το λάθος
να πληγώνει των καιρών το πάθος
ο εγωισμός βαλβίδα των αθανάτων